Бәлки, бу чынлап та бер ялгышу гынадыр. Мәхәббәт түгелдер, бәлки. Таңчулпан да аны яратмыйдыр. Сөймәгән кешесе белән яшәүдән, тормыш вак-төякләреннән, күңелсез бер төрлелектән арыган җаны бары тик ниндидер яңалык, ихласлык кына эзлидер. Ләкин бу үзе үк Таңчуланның бәхеткә омтылуы түгел мени? Гаилә бәхетеннән өмет өзгән икән, аны читтән эзләргә мәҗбүр. Һәм әле ул Искәндәр янында. Бәхет эзләүчегә каршы төшәләрме дә аны гаеплиләрме?..

Гадәти генә яшәп яткан җирдән вакыт кинәт сикереш ясый һәм кешелек сәер һәм коточкыч чорга аяк баса. Бөтен җәмгыять берничә йөз кешедән генә торган элитаны хезмәтләндерү өчен асрала. Һәр адымда хыянәт каршы ала, һәр почмакта мәкер сагалый. Адәм баласының котылыр юлы юк, ул һәлакәткә дучар. Ләкин...

Акбабай – татарның өмете, ышанычы, омылышы гына түгел, ул – халыкның рухы, җаны. Ләкин татар белән татар рухы вакыты-вакыты белән генә кавышып алалар да бергә кала алмыйлар, алар Сак-Сок булып, икесе ике тормыш белән яши. Кайчагында, заман шау-шулары белән мавыгып,  татар үзенең рухы барлыгын онытып та ташлый.

“Чиксез табут” – абсурд драматизмы дигән төшенчәне прозада куллану нәтиҗәсе. Үзенең отышлы яклары, үзенең кимчелекләре бар. Күпләргә ул аңлашылып җитми. Күпләргә ошамый.
Әгәр сез әдәбият, дин, философия өлкәсендә сай йөзәсез икән, бу китапны укып тормагыз.

Параллель дөнья. Бу җыентыкка кергән повестьларны шушы исем астында тупларга мөмкиндер. Монда сез гадәттән тыш хәлләр, сискәндергеч күренешләр һәм көтелмәгән нәтиҗәләр белән очрашырсыз.

Ул үзен өзелеп яраткан кешенең елмаюын саклап кала алмый һәм тормышы коточкыч газапка әверелә. Мондый тамуг алдында хәтта үлем дә язмышның мәрхәмәтлелеге сыман тоела. Тик үлеп тә котылу мөмкин түгел, ул яшәргә мәҗбүр. Яшәргә һәм газапланырга...

Әгәр бу романны укырга җыенсагыз, тормыштагы кыйммәтләр турындагы фикерегезне үзгәртертү мөмкинлегенә әзер булыгыз. “Китап” кабат-кабат укый торган роман түгел, әмма аның тәэсир көчен тату өчен бер кат уку да җитә.

Ана нәфрәте Явызлыкны уята. Ә Явызлык инде бернәрсәгә дә, беркемгә дә, хәтта Фатима карчыкның үзенә дә буйсынмый.

Дөнья әдәбиятында убырлар хакында язылган романнарның чиге-чамасы юк. Хәтта иң күренекле дигәннәре генә дә ике йөзгә якын. Ләкин татар әдәбиятында моңа кадәр бер язучының да бу темага тотынганы юк иде әле. Татар әдәбиятының вампирлар турындагы беренче романы...

Әгәр халыкны юк итәргә теләсәң, иң беренче аның әдәбиятын үтерергә кирәк. Чөнки милләтне милләт итеп тотучы төп нәрсә - аның мәдәнияты. Ә мәдәниятның нигезе - әдәбият.