Бу күзләр бит Шагыйрь күзләре... Алар тормышның бөтен нечкәлеген күрә... Матурлыкны... Гади кеше кабул итә алмас дәрәҗәдә. Һәм мин ул матурлыктан канатланган кебек булам... Алар ямьсезлекне күрә. Бар төсендә күрә... Котың алыныр дәрәҗәдә итеп... Әрнүләрне күрә... Моң-зарларны... Ә аларның барсы да бер йөрәккә җыела... Бер йөрәккә...  Шагыйрь күзләре күргән дөньяны гади кеше йөрәге генә сыйдыра алмый икән.

Үз вакытында иске әкиятләрне заманчалаштырырга омтылыш ясап караган идем. Бу, әлбәттә, җитди проект түгел, ә бер шаяру гына. Һәм әкиятләрнең яңача яңгырашы да юмор аша...

Кабил белән Һабил легендасына нигезләнгән ике пәрдәлек драма. Бу темага Такташтан соң тотыну  дөресме икән? Белмим...